kpb

hEduOferta

OFERTA EDUKACYJNA

Organizujemy specjalne pokazy dla szkół w indywidualnie ustalonych terminach.
Zapraszamy wszystkich uczniów wraz z nauczycielami.

Specjalna cena biletu dla grup zorganizowanych*:
- powyżej 15 osób, od poniedziałku do czwartku - od 13 zł
- powyżej 15 osób, od piątku do niedzieli - od 14 zł
- filmy 3D: od 14 zł
*ostateczne ceny biletów zależne od filmu

Istnieje możliwość wygłoszenia prelekcji przed filmem za dodatkową opłatą.

Proponujemy Państwu organizowanie w Kinie Pod Baranami specjalnych pokazów dla Państwa uczniów dowolnego filmu, korespondującego z realizowanym przez Państwa szkołę programem edukacyjnym.
Poszerzamy naszą ofertę dla szkół o filmy trójwymiarowe.  
 
Informacje i zgłoszenia:
Wojciech Drąg
wojtek@kinopodbaranami.pl
509 082 149


----------------------------------------- 

Wiosna 2017

NAZYWAM SIĘ CUKINIA | MA VIE DE COURGETTE
reż. Claude Barras, Francja/Szwajcaria, 2016, 66’ dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych

Nominowana do Oscara francusko-szwajcarska animacja Nazywam się Cukinia to optymistyczna opowieść zmieniająca percepcję widza, zaprzeczająca stereotypom i skutecznie przekonująca, że jabłko wcale nie pada niedaleko od jabłoni.

Głównym bohaterem filmu Nazywam się Cukinia jest samotny chłopiec z ogromnymi smutnymi oczami, który wiele przeżył jak na dziewięciolatka. Jego mama nadużywała alkoholu, nieobecnego ojca zastępował namalowany na latawcu wizerunek, a za zabawki służyły mu opróżnione puszki po piwie. Nazywam się Cukinia to swobodna adaptacja powieści Autobiografia pewnej Cukinii Gilles'a Parisa opublikowanej w 2002 roku i opowiadającej o małym chłopcu, który trafia do francuskiego sierocińca. Napisana w pierwszej osobie historia przedstawia trudne tematy, takie jak: alkoholizm, przemoc czy sieroctwo z perspektywy dziecka.

Reżyserem filmu jest Claude Barras, absolwent szkół plastycznych w Lyonie i Lozannie, dla którego jest to pełnometrażowy debiut.  W gronie scenarzystów znajdziemy natomiast Céline Sciammę – scenarzystkę i reżyserkę fabuł Chłopczyca (2011), Girlhood (2014) czy Mając 17 lat (2017). Nazywam się Cukinia został zrealizowany klasyczną techniką animacji poklatkowej, wymagającą ogromnego nakładu pracy i rzadką w czasach dominacji filmów animowanych tworzonych przy użyciu techniki komputerowej.

ZWIASTUN:

Choć Nazywam się Cukinia porusza trudne tematy, to równocześnie pokazuje proces budowania więzi, poszukiwania przyjaźni, odbudowywania zaufania i decydowania o własnym życiu. Stanowi refleksyjną, mądrą opowieść zmieniającą percepcję widza, przez co należy do tych nielicznych filmów, które mogą zainteresować zarówno młodą, jak i dorosłą widownię. Dla uczniów młodszych, może stanowić punkt wyjścia do dyskusji na temat wartości, przyjaźni oraz rodziny, natomiast gimnazjalistów może zainspirować do rozmowy o grupie rówieśniczej i jej wpływie, pierwszych miłościach oraz komunikacji pomiędzy dorosłymi a młodzieżą. Dostarcza także wiedzy na temat radzenia sobie w sytuacjach kryzysowych.

Film dostępny w wersji z dubbingiem i napisami. Zalecany wiek widzów: powyżej 10-12 lat (zależnie od indywidualnej dojrzałości).

 

PIĘKNY DRAŃ | HANDSOME DEVIL
reż. John Butler, Irlandia 2016, 95’ dla uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych

Piękny drań to wzruszająca opowieść o dorastaniu i poszukiwaniu własnej tożsamości na przekór niekończącym się trudnościom. Ten film skutecznie przekonuje, że w życiu najważniejsze jest mówić własnym, a nie pożyczonym głosem.

Restrykcyjna irlandzka szkoła z internatem okazuje się doskonałym miejscem do odnalezienia samego siebie dla młodego Neda. Ten prześladowany w szkole outsider zostaje zmuszony do zamieszkania w jednym pokoju w szkolnym internacie z najlepszym zawodnikiem rugby. Różni ich niemal wszystko i wydaje się, że nigdy nie uda im się znaleźć wspólnego języka. Jednak kiedy nietuzinkowy nauczyciel angielskiego zleca im wymagające współpracy zadanie, okazuje się, że istnieje droga do porozumienia różniących się jak ogień i woda bohaterów.

Piękny drań to osadzony w Irlandii dramat zrealizowany przez Johna Butlera (The Stag) będącego równocześnie autorem scenariusza. W głównych rolach wystąpili doskonali młodzi aktorzy tacy jak Fionn O’Shea (Oblężenie Jadotville), Nicholas Galitzine (High Strung, Rytm moich kroków) i Moe Dunford (serial Wikingowie) potrafiący w niezwykły sposób uwiarygodnić kreowane przez siebie postacie. Na ekranie, w roli wyjątkowego anglisty partneruje im odtwórca roli Moriarty’ego w serialu Sherlock, Andrew Scott.

ZWIASTUN:

Piękny drań to szkolny dramat, który wpisuje się tradycję takich filmów jak Stowarzyszenie Umarłych Poetów. Nie jest to jednak obraz bazujący na nostalgii, lecz całkiem współczesna historia o akceptowaniu własnej tożsamości. Piękny drań zadaje szereg celnych pytań, szczególnie ważnych dla dorastających młodych ludzi, szukających swojego miejsca w życiu oraz społeczeństwie. Film może stanowić przyczynek do dyskusji na temat ról społecznych, zjawiska przemocy w szkole czy „bullyingu”. Ponadto przyczynia się do kształcenia postawy tolerancji oraz porusza ważne kwestie, takie jak prześladowanie ze względu na orientację seksualną.

 

PRZYRZECZENIE | THE PROMISE
reż. Terry George, Hiszpania, USA 2017, 134’ dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych

Epicki film ukazujący jedną z największych i najskrzętniej skrywanych zbrodni w historii ludzkości: ludobójstwo popełnione na ludności ormiańskiej w czasie I wojny światowej.

Akcja Przyrzeczenia rozpoczyna się w roku 1915 w stolicy Imperium Osmańskiego. Michael przybywa do Stambułu, by zrealizować swoje wielkie plany o studiach medycznych i zacząć życie o jakim zawsze marzył. Poznaje jednak Anę, z którą nawiązuje romans za plecami jej narzeczonego, słynnego amerykańskiego fotoreportera Chrisa. Tymczasem na ulicach Stambułu robi się niespokojnie, a siły tureckich nacjonalistów, korzystając z narastającego chaosu rozpoczynają prześladowania ludności ormiańskiej. Michael i Ana, oboje ormiańskiego pochodzenia, z dnia na dzień stają w obliczu śmiertelnego zagrożenia.

 

Wyreżyserowane przez zdobywcę Oscara Terry’ego George’a (Droga do przebaczenia, Hotel Ruanda) Przebaczenie to gigantyczna superprodukcja o oszałamiającym budżecie, a także klasyczna historia miłosna. W głównych rolach wystąpili pierwszoligowi, hollywoodzcy aktorzy: Oscar Isaac (Co jest grane, Davis?) i Christian Bale (Fighter, Prestiż), a w postać ich ekranowej ukochanej wcieliła się Kanadyjka Charlotte Le Bon, znana z filmów Podróż na sto stóp oraz The Walk. Spacer w chmurach. Ponadto w rolach drugoplanowych wystąpili Jean Reno (Leon Zawodowiec), James Cromwell (Zielona mila) oraz Angela Sarafyan (serial Westworld).

ZWIASTUN:

Przyrzeczenie to zrealizowana z rozmachem oraz dbałością o szczegóły filmowa opowieść o przerażających kartach z historii ludzkości. Film zachęca uczniów do uzupełniania swojej wiedzy oraz wypełniania „białych plam” we własnej świadomości historycznej. Hollywoodzkie gwiazdy, a także klasyczna budowa utworu sprawiają, że film jest łatwy w odbiorze, zrozumiały i może stanowić doskonałe uzupełnienie lekcji historii. Stanowi także dobry punktem wyjścia do dyskusji o mniejszościach etnicznych i narodowych, także tych zamieszkujących Polskę, jak również kwestii tolerancji oraz poszanowania praw mniejszości.

 

Z NURTEM ŻYCIA | Z NURTEM ŻYCIA
prod., scen. Krzysztof Sarapata, Tomasz Kotaś, Polska 2017, 55’ dla uczniów szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych

Autorski film przyrodniczo-dokumentalny Z Nurtem Życia to ukazująca piękno polskiej przyrody podróż w głąb Małopolski, której głównym bohaterem jest nie człowiek, lecz zamieszkujące magiczne zakątki rzeki Skawy zwierzęta.

Z Nurtem Życia to historia, w której główną role pełnią zwierzęta, zarówno te dobrze nam znane, jak i te nieco bardziej płochliwe. Zamieszkujące w głębi lasu, nad brzegiem rzeki, unikające ludzi, lecz równoczesne egzystujące tuż obok nas. Z Nurtem Życia pokazuje codzienność ponad 80 gatunków zwierząt, którą komentuje Krystyna Czubówna, a uzupełnia skomponowana specjalnie na potrzeby filmu muzyka Marka Kubika. Przygotowany przez duet związanych z Wadowicami dokumentalistów (Krzysztofa Sarapatę i Tomasza Kotasia) film, przenosi widzów także do miejsc już nieistniejących, które zniknęły na zawsze pod lustrem wody zbiornika w Świnnej Porębie.
 

ZWIASTUN:

Z Nurtem Życia daje wyjątkową możliwość interdyscyplinarnej pracy z uczniami na każdym etapie nauczania. Jest łatwą w odbiorze fabularyzowaną opowieścią, w której ramach twórcy śledzą indywidualne historie zwierząt. Film skłania jednak również do odpowiedzi na niewygodne pytania na temat ingerencji człowieka w naturę, a także uwrażliwia młode osoby na tajemniczy świat dzikiej przyrody. Z Nurtem Życia stanowi gotowy scenariusz zajęć szkolnych, może być wykorzystany na lekcji historii i społeczeństwa w szkole podstawowej, a także biologii i geografii w gimnazjum oraz szkołach ponadgimnazjalnych, porusza bowiem zagadnienia takie jak: funkcje przyrody, ekosystem, walory przyrodnicze i turystyczne naszego kraju, ochrona środowiska, bioróżnorodność, formy ochrony przyrody, gatunki chronione oraz zasoby leśne.

Dla nauczycieli przygotowaliśmy materiały dydaktyczne z propozycjami tematów do dyskusji oraz scenariuszami lekcji.

 

BYŁ SOBIE PIES | A DOG'S PURPOSE
reż. reż. Lasse Hallström, USA 2017, 100’ dla uczniów szkół podstawowych

Zrealizowana z werwą komedia, która odkrywa przed widzami świat widziany z psiej perspektywy oraz tajniki zwierzęcej natury. Przekonuje też, że „pieskie życie” wcale nie musi być takie złe.

Był sobie pies to historia wyjątkowego, rudego czworonoga, którego łączy wyjątkowa więź z małym chłopcem imieniem Ethan. Niestety, po kilkunastu, przepełnionych radością, zabawą i przygodami latach, życie psa dobiega końca. Ale to tylko pozory! Ujmujący zwierzak odradza się kilkukrotnie w różnych wcieleniach, a w trakcie swoich kolejnych żyć nie przestaje zastanawiać się nad ich sensem oraz tajemnicą międzygatunkowej przyjaźni pomiędzy psem a człowiekiem.

Głównemu zwierzęcemu aktorowi głosu udzielił wybitny polski aktor Marcin Dorociński (Na granicy, Jack Strong, serial Pakt). Na ekranie zobaczyć można aktorkę Britt Robertson znaną z serialu Pod kopułą, Juliet Rylance, odtwórczynię roli niezależnej Cornelii Robertson w serialu The Knick oraz gwiazdę amerykańskiego kina, Dennisa Quaida (Pojutrze, Męska gra, Nie wierzcie bliźniaczkom). Za reżyserię odpowiada prawdziwy ekspert w dziedzinie filmów o czworonogach, autor wzruszającego Mojego przyjaciela Hachiko, Lasse Hallström.

 

ZWIASTUN:

Był sobie pies pozwala uświadomić sobie jak wspaniałymi i mądrymi towarzyszami człowieka są zwierzęta, a także sprawia, że możemy spojrzeć na świat z ich punktu widzenia. Niesie też przesłanie, że każda istota na ziemi urodziła się z jakąś misją. Film pozwala na uświadomienie uczniom, na czym polega niewerbalne porozumiewanie się, jakie czynniki i zachowania je ułatwiają, a także jakie ma ono znaczenia w naszym życiu. Fabuła filmu daje również możliwość porozmawiania z młodzieżą o tym, czym jest adopcja zwierząt oraz jakie mamy powinności wobec naszych czworonożnych przyjaciół, a także jest okazją do zapoznania uczniów z podstawowymi zapisami Ustawy o ochronie zwierząt obowiązującymi w Polsce.

 

AZYL | THE ZOOKEEPER'S WIFE
reż. Niki Caro, USA 2016, 127' dla uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych

Losy Antoniny Żabińskiej, żony dyrektora warszawskiego zoo ukrywającej podczas II wojny światowej dziesiątki Żydów, to gotowy scenariusz filmowy. Azyl to efekt hołdu filmowców dla tej niezwykłej postaci – Polki, żony, matki, a przede wszystkim prawdziwej bohaterki.

Wyreżyserowany przez Niki Caro (Daleka północ, Jeździec wielorybów) film oparty został na wstrząsającej książce Diane Ackerman Azyl. Opowieść o Żydach ukrywanych w warszawskim zoo. Praca ta postała na podstawie dzienników prowadzonych przez Antoninę Żabińską w połączeniu z głębokimi badaniami nad epoką i historią, z zawarciem szerokiego kontekstu polskiego Ruchu Oporu wobec nazistowskiej okupacji Polski. Główną bohaterką Azylu jest Antonina Żabińska, w którą w filmie wciela się dwukrotnie nominowana do Oscara aktorka Jessica Chastain (Marsjanin, Interstellar, Wróg numer jeden). Podczas wojny Żabińska wspólnie z mężem Janem, ratowała przez zagładą Żydów: osobiście wydostawała ich z getta i pomagała przetrwać w opustoszałych murach ogrodu zoologicznego. W 1965 roku małżonkowie zostali odznaczeni przez Instytut Jad Waszem tytułem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.

W rolę Jana Żabińskiego wcielił się flamandzki aktor Johan Heldenbergh (Belgica, Zupełnie Nowy Testament), a na ekranie towarzyszy mu jeden z najlepszych niemieckich aktorów młodego pokolenia Daniel Brühl (Wyścig, Bękarty wojny) jako zoolog Lutz Heck, oddelegowany przez III Rzeszę do kierowania ogrodem.

 

ZWIASTUN:

Życie w zoo jest metaforą tego, jak Hitler musiał przegrać. Nie da się wygrać z naturą, z instynktem przetrwania. Świat idzie do przodu, ale natura zawsze przetrwa, powiedziała Angela Workman, autorka scenariusza. Jak pokazuje film Azyl, Antoninie Żabińskiej udało się stworzyć wśród przerażającej, wojennej pożogi swój własny mikroświat, w którym cenione było każde istnienie, zarówno zwierzęce jak i ludzkie. Jej działania, stanowiące inspirujący przykład zachowania się w skrajnych sytuacjach wpisują się w szeroką dyskusję o Holokauście i roli, jaką wobec niego odgrywali Polacy. Film Azyl stanowi doskonały materiał pomocniczy do lekcji historii oraz wiedzy o społeczeństwie. Również jego atrakcyjna forma i gwiazdorska obsada mogą okazać się dużą zaletą, Azyl nie jest bowiem monotonnym wykładem, lecz pełną energii opowieścią zbudowaną według najlepszych filmowych wzorców.

 

MUNIO: STRAŻNIK KSIĘŻYCA | MUNE, LE GARDIEN DE LA LUNE
reż. Alexandre Heboyan, Benoît Philippon, Francja 2014, 85’ dla uczniów szkół podstawowych

 

 

 

 

 

 

 

 

Twórcy hitów Mały książę i Kung Fu Panda przedstawiają magiczną historię małego bohatera, który udowodni całemu światu, że jeśli masz wielkie serce i wiernych przyjaciół, nie ma dla ciebie rzeczy niemożliwych!

W pewnej magicznej krainie wesoły psotnik Munio, niespodziewanie i ku zaskoczeniu wszystkich zostaje wybrany do arcyważnego zadania – wraz z bohaterskim Stalonem mają strzec Księżyca i Słońca. Dla beztroskiego, kochającego zabawę Munia to nie lada wyzwanie. Niestety sprawy komplikują się, kiedy zły mag korzystając z okazji wykrada oba ciała niebieskie. Aby przywrócić porządek na niebie, Munio musi wyruszyć w niebezpieczną, pełną przygód podróż, podczas której nie tylko wiele nauczy się o otaczającym go świecie, ale pozna również siłę prawdziwej przyjaźni.

Film Munio: Strażnik Księżyca został wyróżniony nagrodą Young People's Jury Award podczas TIFF Kids International Film Festival. Ta wspaniała animacja jest dziełem producentów Małego księcia oraz oryginalnym pomysłem Benoît Philippona, który napisał scenariusz oraz wspólnie z doświadczonym rysownikiem Alexandrem Heboyanem, mającym na koncie pracę przy hitach Kung Fu Panda oraz Potwory i spółka, zajął się reżyserią. Za oprawę wizualną i konstrukcję postaci odpowiadał Nicolas Marlet, który narysował bohaterów filmów Madagaskar, Kung Fu Panda i Jak wytresować smoka, a dyrektorem artystycznym został Aurélien Predal, który pracował przy takich produkcjach jak Pingwiny z Madagaskaru, Mały Książę, Hotel Transylwania 2 oraz Sing.

Film prezentowany jest w polskiej wersji językowej, w której głosu głównym bohaterom użyczyli: Mikołaj Roznerski (7 rzeczy, których nie wiecie o facetach, Porady na zdrady), Olga Kalicka (serial Rodzinka.pl, Balerina), a także plejada gwiazd dubbingu: Przemysław Bluszcz, Artur Dziurman, Jacek Kopczyński, Rafał Zawierucha, Jacek Kawalec, Andrzej Blumenfeld.

 

ZWIASTUN:

Rozgrywający się w fantastycznej krainie Munio: Strażnik Księżyca rozwija wyobraźnię dziecięcych widzów i pobudza ich kreatywność. Jego atrakcyjna wizualnie forma przypomina o sile dzisiejszej animacji, niemal pozbawionej ograniczeń oraz odzwierciedlającej niezwykły rozwój technologiczny. Film może stanowić materiał ilustracyjny do dyskusji na temat współczesnej animacji oraz jej historii, a także używanych technik. Dzięki niezwykle wyraźnemu, pozytywnemu przesłaniu, Munio: Strażnik Księżyca przypomina o konieczności wykonywania codziennych obowiązków, a także korzyściach płynących ze współpracy w grupie. Animacja ukazuje również siłę przyjaźni i jej wpływ na życie każdego człowieka, dzięki czemu może stanowić uzupełnienie szkolnych lekcji wychowawczych.

 

Zachęcamy do uczestniczenia w seansach zamawianych - organizujemy specjalne pokazy dla grup zorganizowanych w indywidualnie ustalonych terminach.

Opiekunowie grup uczestniczą w spotkaniu nieodpłatnie.
 
Istnieje możliwość zorganizowania pokazu z prelekcją.

 

UKRYTE DZIAŁANIA | HIDDEN FIGURES
reż. Ted Melfi, USA 2016, 127’ dla uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych

Niezwykła historia trzech błyskotliwych kobiet afro-amerykańskiego pochodzenia, które na przekór nietolerancji zdołały spełnić swoje marzenia i osiągnąć zawodowy sukces pracując dla amerykańskiej agencji kosmicznej NASA.

Postacie głównych bohaterek zostały oparte na losach trzech prawdziwych kobiet: Katherine G. Johnson, Dorothy Vaughan and Mary Jackson, które na przełomie lat 50. i 60. XX wieku podjęły pracę dla NASA. Pokonując niewyobrażalne przeszkody społeczne i obyczajowe, pomogły wysłać w kosmos pierwszego Amerykanina, astronautę Johna Glenna, inicjując tym samym kosmiczny wyścig między światowymi mocarstwami. Świetnie zagrany i wyreżyserowany film przywraca pamięć zapomnianym pionierkom, dzięki którym Ameryka dokonała historycznego skoku. Bez patosu, stawiania pomników, skromnie, wzruszająco i z humorem – napisał o Ukrytych działaniach Janusz Wróblewski z tygodnika Polityka.

Film wyróżniony został 3 nominacjami do Oscarów w tym za najlepszy film, a wyreżyserował go Ted Melfi, twórca Mów mi Vincent. W głównych rolach zobaczyć można nominowaną do Oscara Taraji P. Henson (Ciekawy przypadek Benjamina Buttona), laureatką Oscara Octavię Spencer (Służące), znaną z filmu Moonlight Janelle Monáe, a także Kirsten Dunst (Melancholia), Jima Parsonsa (serial TV Teoria wielkiego podrywu), zdobywcę Oscara Mahershalę Ali’ego (Moonlight) oraz Kevina Costnera (Tańczący z wilkami).

 

ZWIASTUN:

Film Ukryte działania, w niezwykle sprawny sposób łączy klasyczny sposób opowiadania z formułą filmu historycznego, dzięki czemu stanowi doskonały materiał do nauki postaw języka filmowego oraz teorii gatunków filmowych. Produkcja może stanowić także materiał ilustracyjny do lekcji historii oraz wiedzy o społeczeństwie, ukazuje bowiem zarówno najważniejsze etapy w amerykańsko-radzieckiej rywalizacji kosmicznej, jak i trudną walkę mniejszości afroamerykańskiej o prawa obywatelskie w powojennych Stanach Zjednoczonych. To również inspirujący przyczynek do dyskusji o rolach płciowych i społecznych, a także trudnym zadaniu godzenia ich w ramach codziennego życia.

 

MARIA SKŁODOWSKA-CURIE | MARIA CURIE
reż. Marie Noëlle, Polska/Niemcy/Francja/Belgia 2015, 100’
dla uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych


http://kinopodbaranami.pl/images_lib/doc_8564_0.jpg

Wierna faktom historia o niesamowitym życiu genialnej chemiczki i fizyczki, odkrywczyni dwóch pierwiastków oraz podwójnej laureatki Nagrody Nobla. To również opowieść o jej życiu prywatnym, nierozerwalnie związanym z karierą zawodową, jednak pełnym dylematów i sprzeczności.
 
Wyreżyserowany przez Marie Noëlle (Ludwik Szalony, Żona anarchisty) film poświęcony polskiej noblistce jest bezprecedensową historią żyjącej na początku ubiegłego wieku kobiety, która jako pierwsza w Europie uzyskała tytuł doktora, a w 1906 roku przyznano jej profesurę oraz własną katedrę na paryskiej Sorbonie. Droga do sławy wiodła jednak ścieżką pełną wyzwań i wyrzeczeń. By wypełnić misję dla ludzkości, Maria Skłodowska-Curie musiała zmierzyć się z samotnością w obcym kraju i nieoczekiwaną śmiercią męża, a także bronić swych racji w świecie naukowym zdominowanym przez mężczyzn. Z emocjonującej i pełnej zwrotów akcji batalii, wyszła jednak zwycięsko, jako osoba godna naśladowania, zasługująca na podziw, a także wybitna pod każdym względem. Stała się najbardziej wpływową kobietą swoich czasów, o której Albert Einstein miał powiedzieć, że ze wszystkich ludzi sukcesu, tylko ona jedna nie zmieniła się pod wpływem sławy.
 
W tytułową rolę Marii Skłodowskiej-Curie wcieliła się Karolina Gruszka, a partnerują jej m.in. Iza Kuna jako Bronisława – siostra noblistki, Piotr Głowacki jako Albert Einstein, Jan Frycz jako Ernest Solvay – założyciel międzynarodowego Instytutu Fizyki oraz Daniel Olbrychski jako Emile Amagat – zagorzały przeciwnik Marii. Na ekranie polskim aktorom partnerują artyści francuscy: André Wilms (Człowiek z Hawru) i Charles Berling (Marsz pingwinów, Miłość po francusku) oraz niemieccy: Sabin Tambrea (Ludwik Szalony) i Samuel Finzi (Flemming).

 

ZWIASTUN:

Film Maria Skłodowska-Curie może wzbogacić zarówno program zajęć z chemii, języka polskiego, jak i historii. „Uczłowiecza” znaną z podręczników postać historyczną, przedstawia jej trudne zmagania z opanowanym przez mężczyzn światem nauki oraz przypomina główne dokonania. Jest także filmem biograficznym stanowiącym doskonały materiał pomocniczy do nauki rozpoznawania i nazywania elementów języka filmowego, a także tworzenia charakterystyki bohatera tekstu kultury – umiejętności przydatnej na egzaminach. Film stanowi także doskonały punkt wyjścia do rozmowy o emigracji Polaków w XIX wieku do krajów Europy Zachodniej i Stanów Zjednoczonych, zapoznaje uczniów z realiami życia Polaków na emigracji oraz uświadamia szybkość zachodzących zmian społecznych i politycznych w ówczesnej Europie. Ponadto porusza wiele tematów aktualnych aż po dziś dzień, takich jak godzenie ról społecznych w życiu człowieka, dyskryminacja czy seksizm.
 
Dla nauczycieli przygotowaliśmy materiały dydaktyczne z propozycjami tematów do dyskusji oraz scenariuszami lekcji.


Zima 2017

BALERINA | BALLERINA
reż. Eric Summer, Eric Warin, Francja / Kanada 2017, 90’ dla uczniów klas I-III szkół podstawowych

11-letnia Felicja od zawsze marzy o tym, by zostać baleriną w paryskiej operze. Razem z najlepszym przyjacielem, konstruktorem Wiktorem, ucieka z sierocińca, by spróbować swych sił w szkole baletu w stolicy Francji. Dzięki swej pasji, urokowi i talentowi trafia pod opiekuńcze skrzydła dawnej gwiazdy baletu Madame Odetty, która otworzy przed dziewczynką magiczny świat tańca i muzyki, ale i uświadomi jej ilość wyrzeczeń oraz wysiłku potrzebną do realizacji marzeń.

 

Balerina to film o determinacji w dążeniu do realizacji celów i zmiany własnego losu. Felicja różni się od disnejowskich księżniczek - nie czeka na działania wróżek, książąt czy magicznych przedmiotów. Liczy na siebie i swój talent, a także na przyjaciół. Jej życiowa sytuacja nie ułatwia osiągnięcia sukcesu, gdyż bohaterka nie posiada pieniędzy ani wsparcia rodziców, co stawia ją przed trudnymi wyborami moralnymi. Czy cel uświęca środki? Czy happy end musi być oczywisty? We francusko-kanadyjskim filmie animowanym Erica Summera i Erica Warina marzenia ostatecznie zwyciężają, jednak niezwykle interesujący i rzadko spotykany w produkcjach dla najmłodszych widzów jest nacisk na pracę, jaką każdy z nas musi wykonać, dążąc do realizacji swoich celów.

 

Za tytuł odpowiadają producenci francuskiego hitu Nietykalni oraz współtwórcy animacji Madagaskar, Kung-Fu Panda i Król Lew. Balerina to film z ogromną dawką humoru (dla wszystkich), energii, świetnej muzyki (Klaus Badelt, który skomponował ścieżkę dźwiękową do Gladiatora czy Piratów z Karaibów), emocji oraz mądrego przekazu. Za choreografię w filmie odpowiadają Aurelie Dupont i Jeremie Belingard, gwiazdy Opery Paryskiej. Dodatkowym atutem jest urokliwie sportretowany XIX-wieczny Paryż.

 

ZWIASTUN:

 

Film może posłużyć Państwu za doskonałe uzupełnienie edukacji artystycznej w klasach I-III (muzyka, plastyka, taniec) - przybliża dzieciom funkcjonowanie szkół i teatrów baletowych oraz specyfikę baletu jako sztuki (taniec, ale i muzyka). Balerina to również fascynujący kontrprzykład dla tradycyjnych ekranizacji baśni, więc za pomocą filmu mogą Państwo porozmawiać o schematach opowieści znanych przez uczniów. Ponadto Balerina w oczywisty sposób może pomóc w poruszeniu takich wątków wychowawczych, jak cel uświęca środki, potrzeba pracy w dążeniu do realizacji marzeń, nasze potrzeby w zestawieniu z otoczeniem.

 

MILCZENIE | SILENCE
reż. Martin Scorsese, USA 2016, 161’ dla uczniów III klas gimnazjum oraz szkół ponadgimnazjalnych

(fot. Kerry Brown)

 

XVII wiek. Dwóch młodych jezuitów pokonuje tysiące kilometrów, aby potajemnie przedostać się do Japonii, gdzie toczy się bezwzględna walka z chrześcijaństwem. Misjonarze poszukują swojego nauczyciela - słynącego z odwagi kapłana, o którym krążą plotki, że wyrzekł się wiary katolickiej i został buddyjskim mnichem. To, czego doświadczą, wystawi ich umiejętności przetrwania, a także wszystko, w co wierzą, na najcięższą próbę.

Inspirowany autentycznymi wydarzeniami i zrealizowany z niezwykłym rozmachem najnowszy film twórcy Wilka z Wall Street, Taksówkarza i Chłopców z ferajny. Przez trzydzieści lat wybitny reżyser Martin Scorsese przygotowywał adaptację od dawna go fascynującej, słynnej powieści Shūsaku Endō, medytacyjnego dzieła na temat wiary. Lata pracy nad scenariuszem i kompletowaniem odpowiedniej obsady zaowocowały filmowym arcydziełem ukazującym ludzi żyjących w czasach wielkich napięć i konfliktów religijnych. Amerykański twórca poszukuje odpowiedzi dotyczących istoty i sensu religii, a także wierności swoim przekonaniom w świecie, w którym płaci się za nią najwyższą cenę.

W rolach głównych można zobaczyć Andrew Garfielda (nominowany do Oscara za Przełęcz ocalonych), Adama Drivera (Midnight Special, Paterson) oraz Liama Neesona (Misja, Lista Schindlera). Za zdjęcia odpowiedzialny był Rodrigo Prieto (Amores perros, Babel) - wielokrotnie nagradzany operator, który za swoje osiągnięcia na planie Milczenia otrzymał nominację do Oscara.

 

PRASA O FILMIE:

Scorsese osiągnął tu poziom najlepszych filmów Ingmara Bergmana czy Carla Theodora Dreyera, artystów, którzy w religii widzieli pole konfliktu. Poważne dzieło o wierze i prześladowaniach. Bardzo potrzebowaliśmy takiego filmu.
Time Out New York

 

Pomimo technicznej i wizualnej wielkości Milczenie cechuje moralna skromność, która przypominać może dzieła innego głęboko wierzącego filmowca, francuskiego mistrza Roberta Bressona.
S
late

 

REŻYSER O FILMIE:

Kwestionowanie może prowadzić do wielkiej samotności, jeśli jednak idzie w parze z wiarą – prawdziwą i trwałą – może skutkować najradośniejszą z komunii. To droga pełna sprzeczności – od pewności przez zwątpienie, przez samotność do wspólnoty – którą Endō doskonale rozumiał.
Martin Scorsese

REKOMENDACJA:

Milczenie, które trafi na ekrany polskich kin 17 lutego, stanowi wyjątkową okazję, aby zachęcić wiernych do pogłębionej refleksji teologicznej i dyskusji na temat wiary.
kard. Kazimier Nycz, metropolita warszawski

 

Film przeznaczony dla widzów powyżej 15. roku życia.

 

ZWIASTUN:

 

POWIDOKI
reż. Andrzej Wajda, Polska 2016, 100’ dla uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych

reż. Andrzej Wajda, Polska 2016, 100’

(fot. Anna Włoch/Akson Studio)

 

Bohaterem filmu jest Władysław Strzemiński, artysta, który nie poddał się socrealizmowi i doświadczył dramatycznych skutków swoich wyborów artystycznych. To film o tym, jak socjalistyczna władza zniszczyła charyzmatycznego, niepokornego człowieka.

Powidoki opowiadają o okresie 1948-1952, kiedy w Polsce panował stalinizm i zaczęto brutalnie implementować idee sztuki socrealistycznej. Z takim tłem politycznym zderzył się Władysław Strzemiński, jeden z prekursorów polskiej awangardy, uczeń Malewicza i Kandinsky’ego, współtwórca łódzkiej Grupy a.r. Malarz nie ugiął się przed systemem, co było tragiczne w skutkach, jednak przyniosło mu moralne zwycięstwo i zachowanie artystycznej integralności.

Ostatni film Andrzeja Wajdy, twórcy takich arcydzieł, jak Popiół i diament, Człowiek z marmuru czy Panny z Wilka, miał być dla reżysera powrotem do lat młodości, do wycinka dziejowego, który domaga się opowiedzenia. Nie po raz pierwszy poruszył temat nierównej walki człowieka z historią, artysty z systemem. Jak sam opowiadał po pokazie specjalnym na festiwalu w Gdyni, Powidoki są filmem historycznym, ale jednak głęboko aktualnym: Stoimy wobec próby ingerencji władzy w sztukę. Mówi się o tym, jak ma wyglądać sztuka narodowa, co jest tą sztuką, a co nią nie jest. Zrobiłem film o wydarzeniach z przeszłości, który mówi, że ingerowanie w sztukę to nie jest zadanie dla władzy. Od tego, by zajmować się sztuką, są artyści. Dla części krytyków ostatnie dzieło Wajdy jest jego artystycznym credo, dla innych - powrotem do kina moralnego niepokoju, z którym łączy je również postać odtwórcy głównej roli, Bogusława Lindy. Znanemu aktorowi towarzyszą m.in. Mariusz Bonaszewski, Krzysztof Pieczyński czy Zofia Wichłacz, uznana w tym roku za Gwiazdę Jutra przez European Film Promotion. Istotną rolę odgrywa w filmie wysmakowana oprawa plastyczna autorstwa operatora Pawła Edelmana, a także piękne kompozycje Andrzeja Panufnika wykonane przez Narodową Orkiestrę Symfoniczną Polskiego Radia.

ZWIASTUN:

 

Zachęcamy do uczestnictwa w seansach uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych ze względu na głęboko humanistyczne i demokratyczne wartości, jakie niesie film. Ponadto Powidoki wzbogacić mogą program zajęć - dystrybutor przygotował dla Państwa scenariusze godzin wychowawczych oraz lekcji języka polskiego, historii, wiedzy o społeczeństwie, wiedzy o kulturze. Ostatni film Andrzeja Wajdy to nie tylko podstawa do omówienia ważnego okresu w historii Polski, ówczesnych mechanizmów politycznych i polskiego malarstwa XX wieku, ale także takich zagadnień, jak figura artysty czy konflikt jednostki z systemem. Przede wszystkim jednak Powidoki posłużą jako inspiracja do rozmów o twórczości autora Człowieka z marmuru - reżysera zafascynowanego malarstwem i literaturą, ekspresjonistycznego stylisty, a zarazem twórcy zaangażowanego, ucieleśniającego polskie kino.

 

Zima 2016/2017

FALE
reż. Grzegorz Zariczny, Polska 2016, 78’ dla uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych

(fot. Mirosław Sosnowski/Studio Munka-SFP)

Ania i Kasia, siedemnastolatki wchodzące w dorosłość, chcą wybić się z rodzinnego miasta i zmienić swoje dotychczasowe życie. Marzą, aby zostać zawodowymi fryzjerkami. Póki co odbywają praktyki w niewielkim salonie. Zmiany, o których marzą, wymagają wiele wysiłku i rodzą poważny konflikt z otoczeniem. Między dziewczynami rodzi się głęboka więź. Niespodziewanie na drodze Ani staje matka, z którą dziewczyna od lat nie miała kontaktu.

Poruszający film o skonfliktowanej młodości to dzieło Grzegorza Zaricznego – twórcy nagrodzonego Grand Prix na Sundance Film Festival za produkcję Gwizdek oraz wielokrotnie wyróżnianego na polskich festiwalach. W Falach postaci głównych bohaterek zostały odegrane przez niezwykle utalentowane, ale niebędące zawodowymi aktorkami nastolatki z Nowej Huty. Jak deklaruje reżyser: Interesuje mnie opowiadanie o ludziach, których kamera zwykle omija. W kinie królują historie o inteligentach, ludziach sukcesu lub cwaniaczkach. Mało jest filmów mówiących o zwykłym człowieku. W swoim debiucie fabularnym Zariczny opowiada za pośrednictwem naturszczyków - Anny Kęsek i Katarzyny Kopeć (poznanych w trakcie warsztatów filmowych, a następnie realizacji dokumentu Love, Love z 2015 roku) - o doświadczeniach nastolatek z tzw. nizin społecznych, których sytuacja materialna jest nierzadko podstawą wykluczenia, a których marzenia, emocje i rozterki są uniwersalne. Tłem dla filmowych wydarzeń są bliskie twórcom Fal nowohuckie przestrzenie, tworzące wizualną metaforę dla losów bohaterów.

 

ZWIASTUN:


Film Grzegorza Zaricznego stanowi doskonały przykład filmu o dojrzewaniu, młodości i sile przyjaźni, przez co jest bogatym źródłem wątków, które można poruszyć w czasie tak godziny wychowawczej, jak i na lekcjach języka polskiego. Jest również fascynującym materiałem do rozważań na temat różnic między filmem dokumentalnym a fabularnym, sztuki zaangażowanej społecznie, realizmu w kinie i aktorstwa - naturszczycy konfrontują się bowiem z profesjonalnymi aktorami, w tym m.in. z Tomaszem Schimscheinerem, doskonale znanym widzom krakowskich teatrów.

 

Materiały edukacyjne, w tym wywiady z twórcami oraz scenariusze lekcji można pobrać ze strony http://kinoswiatedukacji.pl/fale/.

 

SIEDEM MINUT PO PÓŁNOCY
reż. J.A. Bayona, Hiszpania/USA 2016, 108’ dla uczniów szkół gimnazjalnych

Ekranizacja bestsellerowej powieści Patricka Nessa

Juan Antonio Bayona, reżyser wizjonerskiego Sierocińca i zapierającego dech w piersi Niemożliwego, przedstawia opowieść o chłopcu, który szukając ratunku dla ukochanej mamy, wkracza do niesamowitego świata zbudowanego tak z baśni, jak i z horrorów, z marzeń i lęków, ze snów i koszmarów.

13-letni Conor O’Malley wykazuje się niesamowitą odwagą. Chłopiec codziennie musi bronić się przed grupą kolegów z klasy, którzy prześladują go w szkole. Prawdziwy dramat jednak rozgrywa się w domu chłopca – samotnie wychowująca go matka przegrywa walkę z chorobą nowotworową. Ojciec Conora mieszka za granicą, więc chłopiec jest zmuszony do zamieszkania z oziębłą babcią. W tej sytuacji zyskuje niezwykłego sprzymierzeńca – jest nim mroczna istota ze snów, która za pośrednictwem niezwykłych, magicznych opowieści wciąga bohatera w świat, gdzie znaleźć można odpowiedzi na najtrudniejsze pytania, a postaci nie dzielą się tylko na dobre i złe.

Poruszająca opowieść Patricka Nessa (również twórcy scenariusza) w połączeniu z surrealistyczną wyobraźnią J.A. Bayony poskutkowała dziełem z pogranicza fantastyki, baśni i onirycznej poetyki, a przy tym realistycznym, charakteryzującym postaci poprzez przestrzeń i obdarzającym je pogłębioną psychologią. W kreowaniu świata utkanego z marzeń - przede wszystkim tych mrocznych - twórcom pomógł operator Oscar Faura, kojarzony głównie z wizualnymi metaforami historii w horrorach. Siedem minut po północy to wizualny majstersztyk, łączący CGI (wspaniale ożywiony potwór, któremu głosu użyczył Liam Neeson) z animowanymi opowieściami korzystającymi ze stylu malarstwa akwarelowego, witraży czy wycinanek. W głównej roli można zobaczyć Lewisa MacDougalla, któremu towarzyszą gwiazdy z dwóch pokoleń: Felicity Jones (Teoria wszystkiego, Łotr 1) i Sigourney Weaver (Obcy - 8. pasażer Nostromo, Goryle we mgle).

 

ZWIASTUN:

Polski dystrybutor Siedmiu minut po północy, Monolith Films, przygotował dla Państwa scenariusze lekcji, z których można skorzystać po seansie na zajęciach języka polskiego, filozofii czy godzinie wychowawczej. Film może posłużyć jako podstawa do formalnych dyskusji tak o fantastyce, poetyce i funkcjach baśni, onirycznych przedstawieniach, jak również o rodzajach animacji filmowej i różnicach między filmem a malarstwem. Analizując film, mogą Państwo porozmawiać ze swoimi uczniami o dziełach, w których bohaterem jest dziecko, o motywie dojrzewania, o wewnętrznych potworach, a na godzinie wychowawczej skonfrontować podopiecznych z trudnym tematem utraty bliskiej osoby, sposobów radzenia sobie ze smutkiem, a nawet bullyingu, kształtując dzięki temu bardziej refleksyjną postawę wśród młodzieży.


Jesień / Zima 2016

ZA NIEBIESKIMI DRZWIAMI
reż. Mariusz Palej, Polska 2016, 90’ dla uczniów V i VI klasy szkoły podstawowej oraz I i II klasy gimnazjum

Za niebieskimi drzwiami w reżyserii Mariusza Paleja zabiera widzów w niezwykłą podróż. Jest w nim wszystko, co kochają dzieci – ciekawi bohaterowie, tajemnicze potwory i nowi przyjaciele – magiczne, kolorowe ptaki. Opowiada o tym, co się dzieje, gdy zamykasz oczy i zasypiasz - świat za magicznymi drzwiami wydaje się tak realny, że można w nim zamieszkać, tak ekscytujący, że chce się go poznawać, i tak tajemniczy, że można się go bać.

12-letni Łukasz wyjeżdża z mamą samochodem na wymarzone wakacje. Mają wypadek, po którym chłopiec trafia do szpitala, a stamtąd do pensjonatu swojej ciotki. Nie potrafi przystosować się do nowego życia – nie odnajduje się w nowym domu i nie dogaduje się z rówieśnikami. Czuje się samotny i marzy, by wyrwać się z obcego mu miejsca. Przypadkowo odkrywa, że niebieskie drzwi w starym pensjonacie można otworzyć tak, by zaprowadziły go do innego świata - baśniowego, tajemniczego i na pozór przyjaznego, choć Łukasz szybko się przekona, że tylko do czasu.

Film wzbogaciły wspaniałe kreacje aktorskie, m.in. Ewy Błaszczyk, debiutującego Dominika Kowalczyka czy uznanych Michała Żebrowskiego (Pan Tadeusz, Ogniem i mieczem) i Adama Ferencego (Matka Królów, Przesłuchanie, Boża podszewka). Za niesamowite efekty specjalne odpowiada firma Platige, kierowana przez nominowanego do Oscara Tomasza Bagińskiego. Partnerem filmu jest Fundacja „Akogo?” prowadzona przez Ewę Błaszczyk. Część dochodów ze sprzedaży biletów zostanie przekazana na działalność statutową fundacji. Specjalnym partnerem filmu jest Policja, która zauważyła w filmie ogromny potencjał do edukowania dzieci w zakresie zachowania bezpieczeństwa na drogach i wprowadzenia je w zagadnienia pierwszej pomocy.

Za niebieskimi drzwiami to pierwsze zrealizowane z takim rozmachem i efektami specjalnymi polskie kino, które spodoba się całej rodzinie, zainteresuje uczniów szkół podstawowych i gimnazjum, a nauczycielom umożliwi wzbogacenie zajęć. Film jest nie tylko atrakcyjny dla młodzieży, ale też niesie mądre, humanistyczne przesłanie. Twórcy, wspólnie z psycholog dziecięcą Justyną Korzeniewską, przygotowali specjalne materiały edukacyjne, które mogą stać się przewodnikiem po świecie filmu.

Ta adaptacja bestsellerowej książki Marcina Szczygielskiego o tym samym tytule wybierana jest przez wielu nauczycieli również jako uzupełniająca lektura szkolna, opowiadająca o świecie wyobrażonym, radzeniu sobie ze śmiercią bliskiej osoby oraz z problemami typowymi dla młodych widzów. Filmowi Paleja udaje się nie tylko nie zatracić tych walorów, ale dodatkowo odtwarza energię i nastrój przygody charakterystyczny dla pierwowzoru. Za niebieskimi drzwiami stanowi doskonały materiał do wyjaśnienia, czym jest ekranizacja, a także na czym polega subiektywizacja świata przedstawionego, do czego może służyć baśniowa konwencja czy w końcu jakie są mechanizmy radzenia sobie z problemami typowymi dla młodych widzów.

 

ZWIASTUN:


Jesień 2016

KRÓLESTWO 
reż. Jacques Perrin, Jacques Cluzaud, Francja/Niemcy 2015, 97’ dla uczniów szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych



Film twórców epickich dokumentów Makrokosmos, Mikrokosmos i Oceany

Tysiące lat temu Europa pokryta była niekończącym się lasem, którym niepodzielnie rządziły żubry, lisy, wilki, łosie i jelenie. Ich królestwem była rozciągająca się przez cały kontynent prapuszcza, której serce tętniło w Puszczy Białowieskiej, dziś jedynym jej zachowanym fragmencie. W pełnym tajemnic lasie rozgrywa się niesamowita opowieść o przyrodzie, tej najdzikszej i nietkniętej jeszcze ludzką ręką.

Królestwo zamyka słynny dokumentalno-przyrodniczy cykl, który stworzyli Jacques Perrin oraz Jacques Cluzaud. Tym razem twórcy zapraszają nas do niezwykłego świata prapuszczy, aby oczami jej mieszkańców odkryć przed nami historię natury, naszego kontynentu i człowieka od epoki lodowcowej do czasów współczesnych. Wyjątkowa, wysokobudżetowa produkcja powstawała przez cztery lata m.in. w polskiej części Puszczy Białowieskiej. Wielki spektakl, który głosem Krystyny Czubówny opowiada alternatywną historię kontynentu, pojawia się w momencie, kiedy polska puszcza znajduje się w centrum debaty publicznej, być może rejestrując ostatnie chwile tego żywego rezerwatu.

Francuscy reżyserzy zaprosili do współpracy nad filmem podlaski samorząd i polskich twórców. Zdjęcia w Polsce były kręcone w 2013 r., a autorem części z nich jest Jan Walencik, filmowiec od lat związany z Puszczą Białowieską. Zapierające dech w piersiach ujęcia zwierząt, fenomenalne obrazy przyrody i wyjątkowa rola Puszczy Białowieskiej, jedynego miejsca, które oddaje charakter lasu w postaci, w jakiej istniał tysiące lat temu, sprawiają, że Królestwo to wspaniałe kinowe doświadczenie, ale i niesamowita edukacyjna przygoda!

„Żeby zrozumieć drzewo, musisz zrozumieć las” – mówił David Suzuki, kanadyjski naukowiec i przyrodnik. Królestwo daje wyjątkową możliwość interdyscyplinarnej pracy z uczniami na każdym etapie nauczania. Wykorzystujący zdobycze współczesnej techniki film przenosi nas w samo serce prastarej puszczy. Śledzimy sekwencję poruszających obrazów, których głównymi bohaterami są zwierzęta ,,podglądane” okiem kamery i będące częścią ekosystemu prapuszczy. Twórcy skupiają się na indywidualnych historiach zwierząt i konstruują rodzaj fabularyzowanej opowieści, ułatwiając tym samym odbiór i wzbudzając emocje u młodego widza. Film uwrażliwia na tajemniczy świat dzikiej przyrody, zgłębiając relacje człowiek–natura. To nie tylko fascynująca lekcja na temat ewolucji, to również lekcja historii – przywołująca dzieje pierwszego osadnictwa i antropologiczne obserwacje dotyczące życia naszych praprzodków.

 

ZWIASTUN:



Polski dystrybutor filmu przygotował we współpracy z doświadczonymi edukatorami filmowymi scenariusze lekcji. Dotyczą one przyrody oraz historii i społeczeństwa w szkole podstawowej, a także biologii i geografii w gimnazjum i szkołach ponadgimnazjalnych.

Materiały edukacyjne można pobrać pod poniższym linkiem:

http://krolestwo-film.pl/dla-nauczycieli/materialy-edukacyjne/

 

OSTATNIA RODZINA
reż. Jan P. Matuszyński, Polska 2016, 124’ dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych

Rozgrywająca się na przestrzeni 28 lat warszawska saga słynnej rodziny Beksińskich.


Akcja filmu Jana P. Matuszyńskiego rozpoczyna się w 1977 r. - rodzina Beksińskich przeprowadza się do Warszawy. Zdzisław, jeden z najbardziej znanych polskich malarzy XX wieku, próbuje całkowicie poświęcić się sztuce, szukając odpowiednich środków wyrazu dla swojej mrocznej, nokturnowej wyobraźni. Tomasz, jego syn, wybijający się krytyk muzyczny i tłumacz napisów do filmów Monty Pythona czy serii o Bondzie, znerwicowany introwertyk, ma skłonności samobójcze. Trójkąt wieńczy Zofia Beksińska, żona i matka, próbująca zapewnić trwałość “Ostatniej Rodziny” - powstrzymać fascynację mężczyzn śmiercią i nakłonić te niezwykłe osobowości do życia codziennego.

Film Matuszyńskiego na temat Beksińskich to film biograficzny, o którym krytycy piszą, że zbliża się do arcydzieła. Klaustrofobiczna pieczołowitość w obrazowaniu detali wynika z dokumentalnego doświadczenia reżysera (wcześniej stworzył głośny Deep Love), skrupulatności scenarzysty, Roberta Bolesto (zgłębił niezwykle bogate archiwum rodzinne - zafascynowany techniką wideo malarz rejestrował nawet przypadkowe chwile), ale i z inspiracji nastrojem ekspresjonistycznych, nieco surrealistycznych prac Beksińskiego, który udało się oddać operatorowi filmu, Kacprowi Fertaczowi, nagradzanego wielokrotnie za zdjęcia do Hardkor Disko. W stworzeniu niezwykle sugestywnej rzeczywistości filmowej pomagają kreacje aktorskie - Dawida Ogrodnika (Chce się żyć, Jesteś bogiem, Ida), Aleksandry Koniecznej (W imię…), ale nade wszystko Andrzeja Seweryna (Ziemia obiecana, Dyrygent), nagrodzonego za tę rolę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno.

 

Film Ostatnia Rodzina koncentruje się na psychologicznym portrecie artysty, przedstawionego przez pryzmat jego życia rodzinnego. Stawia pytanie o sposób funkcjonowania artysty w środowisku domowym oraz bada wpływ życia prywatnego na twórczość. W takim kontekście można osadzić malarza, ale i jego syna, który nosi cechy bohatera romantycznego, naznaczonego ciężarem Weltschmerzu. Z tego względu film Ostatnia Rodzina stanowi doskonały materiał do uzupełnienia podstawy programowej w szkołach ponadgimnazjalnych w ramach zajęć z języka polskiego, wiedzy o kulturze oraz historii sztuki. Może służyć jako podstawa do rozmowy o figurze artysty, o mitologizacji procesu twórczego, a także o (pozornym?) wykluczaniu się świata sztuki z życiem codziennym. Losy rodziny Beksińskich ukazują sztukę jako formę ucieczki przed śmiercią, oswajania jej, ale także unieśmiertelniania artysty, wskrzeszając kulturowe toposy i prowokując dyskusję o funkcjach sztuki. Biografia malarza ilustruje również istotny epizod współczesnego polskiego malarstwa, co można wykorzystać szczególnie przed zbliżającą się wystawą prac Beksińskiego w Krakowie.

 

Dla nauczycieli przygotowaliśmy materiały dydaktyczne z przykładowymi scenariuszami lekcji oraz wątkami do dyskusji.

 

WOŁYŃ | WOŁYŃ
reż. Wojciech Smarzowski, Polska 2016, 150’ dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych

(fot. Krzysztof Wiktor, Film It!)

Tak jak opowiadamy o Katyniu, jak opowiadamy o Powstaniu Warszawskim, trzeba również opowiedzieć o ludobójstwie na Kresach – w taki sposób nadrzędną ideę Wołynia określił Wojciech Smarzowski. Reżyser dostrzegł lukę w polskiej pamięci historycznej i kulturowej, która wymagała zapełnienia, stworzył więc film, który rekompensuje to długie zaniedbanie i jest formą przepracowania narodowej traumy.

Akcja filmu obejmuje okres od wiosny 1939 roku do lata 1945 roku, a główna jej część toczy się w wiosce zamieszkałej przez Ukraińców, Polaków i Żydów, w południowo-zachodniej części województwa wołyńskiego. Zosia Głowacka (nagrodzona w Gdyni Michalina Łabacz) ma 17 lat i zakochuje się w ukraińskim chłopcu – Petrze (Wasyl Wasylik). Ojciec (Jacek Braciak) postanawia jednak wydać ją za bogatego polskiego gospodarza, Macieja Skibę, wdowca z dwójką dzieci (chwalony za tę rolę Arkadiusz Jakubik). Wkrótce wybucha wojna i dotychczasowe życie wioski odmienia najpierw okupacja sowiecka, a później niemiecki atak na ZSRR. Między mieszkają- cymi obok siebie Polakami, Ukraińcami i Żydami dochodzi do coraz liczniejszych aktów przemocy. Zosia staje się świadkiem, a następnie uczestniczką tragicznych wydarzeń wywołanych wzrastającą falą ukraińskiego nacjonalizmu. Kulminacja ataków nadchodzi latem 1943 roku. Pośród morza nienawiści Zosia próbuje ocalić siebie i dzieci.

Film zrealizowano z ogromnym rozmachem; podjęto ambitne działania obejmujące m.in. odtworzenie nieistniejącego już świata polskich Kresów Wschodnich, jego obyczajowości, języka oraz kultury materialnej. Zdjęcia kręcono w różnych rejonach Polski podczas czterech pór roku, przez 74 dni. Zastosowano również liczne charakteryzatorskie, pirotechniczne oraz komputerowe efekty specjalne. Operatorem filmu był Piotr Sobociński Jr. (Róża, Bogowie, Drogówka), któremu udało się w niezwykle sugestywny sposób zaprezentować wydarzenia na Kresach z czasów II wojny światowej. Wołyń to jednak przede wszystkim dzieło, któremu przyświeca humanistyczna w swej istocie idea - Smarzowski stworzył artystyczną krytykę narastania nacjonalistycznych nastrojów. Prócz uczczenia pamięci ofiar ludobójstwa na Kresach, reżyser postawił sobie bowiem zadanie skonfrontowania widzów ze skutkami, jakie niesie za sobą nienawiść na tle narodowościowym, religijnym czy rasowym. Film stanowić ma ostrzeżenie - we współczesnym kontekście nabiera wręcz historiozoficznego znaczenia, obnażając mechanizmy związane z wyzyskiem kulturowym oraz gniewem upokarzanych.

 

ZWIASTUN:

Film jest uzupełnieniem wiedzy historycznej młodych widzów. Dla nauczycieli historii, historii i społeczeństwa oraz wiedzy o społeczeństwie przygotowane zostały scenariusze lekcji.

Materiały do pobrania TUTAJ.
 
Ze względu na swoje przesłanie Wołyń stanowi również doskonałą podstawę do dyskusji na godzinach wychowawczych, a nowoczesna forma i epicki wymiar czynią zeń doskonały przykład narracji historycznej, który można omówić na lekcjach języka polskiego bądź wiedzy o kulturze.

UWAGA! Film zawiera sceny drastyczne, na które należy przygotować młodzież. 

 

POZOSTAŁE FILMY W OFERCIE:

BELLA I SEBASTIAN 2
reż. Christian Duguay, Francja 2015, 97' , dla szkół podstawowych

Film w polskiej wersji językowej

Druga część przygód Sebastiana i Belli - duetu, którego przygody wzbudziły emocje wśród kilkumilionowej publiczności w całej Europie.

Bella i Sebastian 2 to film o postaciach stworzonych przez Cécile Aubry, autorkę ogromnie popularnej powieści dla najmłodszych; książki, która weszła na stałe do literackiego kanonu. Pierwsza część filmu (więcej szczegółów: tutaj) oczarowała tysiące widzów w Polsce, druga jest o wiele bardziej dynamiczna i zrealizowana z większym rozmachem - twórcy filmu wysyłają nietypowy duet w pełną przygód akcję ratunkową.

Jest rok 1945, już po zakończeniu działań wojennych. 10-letni Sebastian mieszka w niewielkiej wiosce we francuskich Alpach. Spokój burzy informacja o wypadku - awionetka, którą leciała ukochana ciocia chłopca, rozbija się w górach. Sebastian, w towarzystwie swojego wiernego psa - Belli, rusza na pomoc. Niebezpieczna wyprawa obfitować będzie w dramatyczne, ale i zabawne wydarzenia. W jej trakcie Sebastian trafi na ślad swego zaginionego ojca.

Bella i Sebastian 2 to wzruszająca opowieść o przyjaźni między chłopcem a psem, o odwadze, poszukiwaniu przygody i sile uczuć rodzinnych. Prosta historia - osadzona na tle zachwycających pejzaży - obfituje w emocje, ale również przekazuje pozytywne wartości, ucząc najmłodszych widzów poczucia obowiązku, roli więzi społecznych oraz miłości do najbliższych.

To kolejna wersja nieśmiertelnej opowieści o oswajaniu i odpowiedzialności za to, co się oswoiło – równie prawdziwa zarówno w odniesieniu do psa, jak i do człowieka. A odpowiedzialność bynajmniej nie jest łatwa: druga część “Belli i Sebastiana” to również opowieść o tym, że nie wolno się poddawać ani wątpić, kiedy w grę wchodzi dobro najbliższych.
Karolina Chymkowska, film.org.pl

Nauczyciele otrzymają od nas materiały szkolne dotyczące zarówno treści, jak i języka filmu, pozwalające na przeprowadzenie lekcji z elementami edukacji audiowizualnej.

Zwiastun:





BERNADETTA. CUD W LOURDES

reż. Jean Sagols, Francja 2015, 110'

Jej wiara zmieniła bieg historii

Poruszająca opowieść o cudownych objawieniach, które odmieniły duszę 14-letniej dziewczynki i dały początek kultowi Matki Bożej z Lourdes.

Od lutego do lipca 1858 roku Matka Boża 18 razy objawia się Bernadetcie Soubirous, skromnej 14-letniej dziewczynce z Lourdes na południu Francji. Wielu ludzi nie daje wiary opowieściom dziewczynki, niektórzy mają ją nawet za obłąkaną. Jednak jej niewinność, szczerość i czystość szybko przekonują wątpiących. Do małego miasteczka zaczynają przybywać pielgrzymi, dochodzi do cudownych uzdrowień, a wieść o Lourdes obiega świat.

Dziś Lourdes jest jednym z najsławniejszych miejsc pielgrzymek na świecie, odwiedzanym co roku przez 6 milionów pielgrzymów. A skromna Bernadetta uznana została Świętą.

Wzruszający film o sile wiary i ciężarze misji, której moc potęguje kreacja aktorska głównej roli, za którą Katii Miran otrzymała nagrodę na Festiwalu Filmów Katolickich w Rzymie.

Nie mogę dzisiaj pozostać obojętny na to, co proponuje historia tej dziewczyny. Przed tym filmem miałem inne wyobrażenie o Lourdes. Gdy pojechałem tam z ekipą na pierwsze przygotowania do nagrywania filmu, było bardzo gorąco. Na koniec dnia usiedliśmy i zobaczyliśmy cały pochód chorych prowadzonych przez młodych ludzi idących w procesji. Przeszli przed nami i byliśmy zaskoczeni ich uśmiechem, oznakami szczęścia, które do nas kierowali. Poczułem, że to właśnie jest cud Lourdes; to, co pozostało po Bernadetcie – ta intensywność, siła, którą w sobie miała, którą dzieli się z tymi wierzącymi i niewierzącymi.
[reżyser Jean Sagols w wywiadzie opublikowanym na portalu niezależna.pl]

Materiały edukacyjne dostępne są na stronie filmu: http://bernadetta-film.pl/materialy-do-pobrania/ .

Zwiastun:



BIURO DETEKTYWISTYCZNE LASSEGO I MAI.
SEKRET RODZINY VON BROM

reż. Pontus Klänge, Walter Söderlund, Szwecja 2013, 80', dla klas I-III szkoły podstawowej


Film jest ekranizacją jednej z części popularnej serii książkowej dla dzieci: Biuro detektywistyczne Lassego i Mai duetu Martina Widmarka (tekst) i Heleny Willis (ilustracje), które za poszczególne tomy otrzymały liczne nagrody od Szwedzkiego Jury Dziecięcego.

Valleby to małe, z pozoru senne szwedzkie miasteczko. Tak naprawdę aż kipi w nim od tajemnic, zagadek i niewyjaśnionych zdarzeń. Jedną w nich jest sekret rodziny Von Broms. Lasse i Maja odnajdują szkatułę – rodzinną pamiątkę, której nikt nie potrafi otworzyć i dowiedzieć się, co kryje w środku. Szkatuła nagle ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Być może ktoś z rodziny Von Broms próbuje pokrzyżować szyki Lassemu i Mai, by rozwiązać zagadkę na własną rękę. Wydaje się to tym bardziej pewne, że w tym samym czasie zaczynają ginąć również rodowe pierścienie. Czy biuro detektywistyczne Lassego i Mai poradzi sobie z sekretem rodziny Von Broms?

Zwiastun:



O reżyserach: Pontus Klänge (ur. 1964) – szwedzki aktor i reżyser. Znany ze współpracy przy Dziewczynie z tatuażem. Jego przygoda z reżyserią rozpoczęła się w 1995 roku przy serii telewizyjnej Tre kronor.
Walter Söderlund (ur. 1956, zm. 2012) – szwedzki reżyser filmowy i telewizyjny. Znany przede wszystkim z produkcji takich jak NileCity 105.6, Percy tarar, Glen Killing pa Grand oraz Make up.



BÓG W KRAKOWIE
reż. Dariusz Regucki, Polska 2016, 95’

Jedno miasto, siedem niezwykłych historii

Bóg w Krakowie rozgrywa się współcześnie na tle urokliwego, tajemniczego i mistycznego miasta - stolicy tegorocznych Światowych Dni Młodzieży. Historie, które zostają ukazane na ekranie, mówią o wierze, nadziei, przebaczeniu, poświęceniu, miłości i wolności, ale przede wszystkim o tęsknocie człowieka za Bogiem i Jego Miłosierdziem.

W filmie Dariusza Reguckiego, twórcy Karoliny, śledzimy siedem epizodów: młodego polityka, który otrzymuje korupcyjną propozycję; dziewczyny szukającej miłości; stojącej na rozdrożu prawniczki specjalizującej się w sprawach rozwodowych; drobnego złodzieja pragnącego ukraść relikwiarz z Krwią Pańską; małżeństwa niemogącego doczekać się dziecka; kobiety po przejściach i mężczyzny niepotrafiącego wyzwolić się ze szponów hazardu. Przeplatają się, tworząc pełen ciepła, nadziei i dobrych emocji obraz, który zostaje dopełniony mistrzowskim aktorstwem (m.in. Jerzy Trela, Dorota Pomykała, Kamila Baar, Piotr Cyrwus, Radosław Pazura i Zbigniew Kaleta).

Wątki spaja św. Albert Chmielowski, który jest przewodnikiem widza po mistycznym Krakowie. Razem z nim odwiedzimy katedrę wawelską, kościół Bernardynek, kościół św. Katarzyny czy w końcu - Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach, odkrywając na nowo sakralne bogactwo Krakowa.

Zwiastun:

Patronat honorowy nad filmem objął kard. Stanisław Dziwisz:
Drodzy młodzi przyjaciele! Warto zobaczyć ten film, warto zobaczyć te wielkie postacie i być dumnymi, że żyjemy w takim kraju, który jest krajem ludzi świętych. Warto żyć w takim kraju, z którego wychodzą wielkie postacie, które mogą zachwycić, ukazać piękno, dobro, pociągnąć. Myślę, że ukazanie się takiego filmu odegra właśnie tę rolę pedagogiczną, wychowawczą. To jest nam potrzebne. Nie tylko wykształcenie, ale także wychowanie, ujrzenie rzeczy ważnych.

 

CHŁOPIEC I ŚWIAT
reż. Alê Abreu, Brazylia 2013, 80', dla klas IV-VI szkoły podstawowej

Międzynarodowy Festiwal Filmów Animowanych w Annecy 2014: nagroda dla najlepszego filmu pełnometrażowego oraz nagroda publiczności
Cinema Brazil Grand Prize 2015: nagroda dla najlepszego filmu animowanego i najlepszego filmu dla dzieci

Cuca ma swój bezpieczny świat. To rodzinny dom na wsi, mama, tata, zabawa na łące i bieganie za motylami. Ale pewnego dnia ten bezpieczny i oswojony świat się zmienia. Cuca wyrusza w podróż w nieznane...

Cuca tęskni za tatą, który opuścił swoją wioskę, by znaleźć pracę. Chłopiec rusza jego śladem i odkrywa, jak wielki i dziwny jest świat zdominowany przez maszyny, obcych ludzi, dziwne istoty oraz dyszące parą i spalinami wielkie miasta. Odkrywa świat magicznych obrazów i wyjątkowej muzyki. Zarazem jednak rzeczywistość, którą poznaje, przedstawiona jest satyrycznie: świat dorosłych to świat owładnięty konsumpcjonizmem i odczłowieczony, globalna wioska, w której przestają się liczyć więzi rodzinne i lokalne.

Film opowiedziany jest bez słów. W Chłopcu i świecie wszystko podporządkowane jest animacji, dzięki której możliwe było stworzenie wyjątkowych obrazów – czasem pięknych i bezpiecznych, za chwilę groźnych i obcych. Niezwykła animacja, łącząca wiele technik artystycznych, przedstawia złożoność świata z perspektywy dziecka.

Zwiastun:



O reżyserze: Alê Abreu (ur. 1971) – brazylijski reżyser i scenarzysta. Już jako trzynastolatek uczestniczył w warsztatach z animacji w Brazylijskim Muzeum Obrazu i Dźwięku. Alê Abreu pracował jako twórca reklam oraz ilustracji do prasy i książek. Tworzy filmy krótko- i pełnometrażowe (Passo, Espantalho, Garoto Cósmico).



HOKUS-POKUS, ALBERCIE ALBERTSONIE
reż. Toril Kove, Norwegia 2013, 72', dla dzieci w wieku przedszkolnym

Film – w polskiej wersji językowej – to filmowa wersja przygód przedszkolaka znanego dzieciom z serii książek Gunilli Bergström (Wyd. Zakamarki). Pisarka i jednocześnie autorka ilustracji otrzymała za swoją twórczość wiele nagród i wyróżnień. Przygody Alberta przetłumaczone zostały na kilkadziesiąt języków i rozeszły się w przeszło ośmiomilionowym nakładzie w Szwecji i poza jej granicami.

Hokus-pokus… to opowieść o dorastaniu, o odpowiedzialności, o magii i o tym, że marzenia się spełniają w najmniej oczekiwany sposób. Chłopiec marzy o posiadaniu psa, ale jego tata uważa, że jest na to zdecydowanie za wcześnie. Albert jest przekonany, że do spełnienia marzenia można użyć magicznych sztuczek, w których świat wprowadza go zaprzyjaźniony magik. Okazuje się jednak, że to nie takie łatwe, jak by się mogło wydawać. Hokus-pokus… to wspaniała animacja przygodowa o sile marzeń, ale i obowiązkach.

Zwiastun:



O reżyserce: Torill Kove (ur. 1958) – pisarka, reżyserka, animatorka i ilustratorka. Pochodzi z Norwegii, obecnie mieszka z Kanadzie. W 2000 roku jej film krótkometrażowy My Grandmother Ironed the Kingʼs Shirts był nominowany do Oscara. W 2007 roku statuetkę otrzymał jej kolejny krótki metraż – Duński poeta, a w 2015 najnowszy – Ja i mój rower – po raz kolejny nominowany był do nagród Akademii Filmowej. Hokus-pokus, Albercie Albertsonie to jej debiut pełnometrażowy.

 

JILL I JOY
reż. Saara Cantell, Finlandia 2014, 80', dla dzieci w wieku przedszkolnym

Pierwszy dzień wakacji jest magiczny. No bo jak inaczej nazwać dzień, w którym Jill i Joy znajdują na ulicy pieniądze, chwilę później spotykają tajemniczą kobietę, która chce sprzedać dom właśnie za taką kwotę, jak ta znaleziona, a kupiony dom okazuje się zaprojektowany tak, by był idealną kryjówką dla dwóch małych i ciekawskich dziewczynek, właśnie takich jak Jill i Joy?
Jill i Joy to film o przyjaźni i magii, którą znaleźć można w codziennym życiu. Adaptacja książki Marjatty Kurenniemi to historia dwóch dziewczynek, które spędzają razem wakacje. Są niemal niewidoczne dla zabieganych i zapracowanych rodziców, więc same organizują sobie czas. Dziewczynki w świecie wyobraźni przeżywają serię tajemniczych przygód.

Saara Cantell, reżyserka filmu: „Najważniejszą rzeczą dla mnie jako reżyserki jest ciepłe i zabawne spojrzenie na świat. Rzeczy nie są wytłumaczalne. Widzowie mogą cieszyć się magią. Głównym tematem w Jill i Joy jest moc wyobraźni i poczucia wspólnoty. To dla mnie najważniejsza rzecz w filmie dla dzieci”.

Zwiastun:



O reżyserce: Saara Cantell (ur. 1968) – reżyserka i scenarzystka, pochodzi z Helsinek. Na początku kariery zajmowała się reżyserowaniem filmów krótkometrażowych oraz seriali. Obecnie tworzy filmy dla dzieci (Unna and Nook) i dla dorosłych (Heartbeats, Stars above). W 2014 roku jej dwa pełne metraże: produkcja dla dzieci Jill i Joy oraz komedia romantyczna The Two and Only okazały się sukcesem frekwencyjnym w Finlandii.

 

KLUB WŁÓCZYKIJÓW I TAJEMNICA DZIADKA HIERONIMA
reż. Tomasz Szafrański, Polska 2015, 128’ , dla szkół podstawowych

Film, który przywraca wiarę w polskie kino dla młodych widzów

Wakacje dobiegły końca, lecz z nowym filmem Tomasza Szafrańskiego można jeszcze poczuć smak letniej przygody. Klub włóczykijów to adaptacja prozy polskiego mistrza literatury młodzieżowej – Edmunda Niziurskiego. Niewiarygodne przygody Marka Piegusa, Naprzód, wspaniali! czy znajdujący się na liście lektur w szkole podstawowej Sposób na Alcybiadesa to literatura młodzieżowa najwyższej próby, angażująca młodych odbiorców.

Reżyserowi adaptacji udaje się przenieść nastrój i energię tej prozy na ekran. Film opowiada o podróży, jaką nastoletni Kornel Kiwajło (Franciszek Dziduch) odbywa ze swoim zwariowanym wujkiem Dionizym (Bogdan Kalus), poszukując skarbu krytego w czasie II wojny światowej przez dziadka Hieronima. Zrealizowana z lekkością opowieść o młodości, tajemnicy czekającej za drzwiami domu oraz przygodzie i przyjaźni skłania młodego widza do zaangażowanego uczestnictwa. Pierwowzór został uwspółcześniony, odpowiadając potrzebom teraźniejszości i prezentując świat, który dzieci znają z autopsji. Dodatkowo muzyka skomponowana przez Freda Emory’ego Smitha pomaga z ekscytacją śledzić losy bohaterów - tak przez uczniów, jak i ich opiekunów.

Klub włóczykijów może zostać wykorzystany przez nauczycieli w celach wychowawczych i edukacyjnych. Film zawiera przesłanie o wartości przyjaźni czy rodziny oraz zachęcać ma młodych widzów do ograniczenia czasu spędzanego przed komputerem, co stanowi coraz większy problem w dzisiejszych czasach. Z kolei dla polonistów film jest szansą na to, by zachęcić ucznia do sięgnięcia po książki Niziurskiego oraz by wyjaśnić podstawowe elementy struktury filmu i gry aktorskiej.

Zwiastun filmu:







LETNIE PRZESILENIE
reż. Michał Rogalski, Polska 2014, 101’, dla szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych

39. MFF w Montrealu: Nagroda za Najlepszy Scenariusz
40. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni: Nagroda za Najlepszą Drugoplanową Rolę Aktorską dla Marii Semotiuk, Nagroda za Najlepsze Zdjęcia dla Jerzego Zielińskiego
Camerimage 2015: Najlepszy Polski Film


Film Michała Rogalskiego to próba nieoczywistego spojrzenia na II wojnę światową: z perspektywy osób, które w tamtym czasie dojrzewały, zakochiwały się po raz pierwszy i żyły niemal nie zauważając bliskości frontu. Letnie przesilenie, najnowszy film producentów Wszystko, co kocham, to próba zdekonstruowania wielkich narracji historycznych poprzez przyjęcie perspektywy młodych ludzi.

Romek i Guido mają po siedemnaście lat i przed sobą całe życie. Ich marzenia nie różnią się od marzeń innych nastolatków – chcą słuchać muzyki, tańczyć swinga, umawiać się z dziewczynami. Gdyby nie okoliczności, mogliby być najlepszymi kumplami. Niestety spotykają się w 1943 roku. Guido służy w oddziale niemieckiej żandarmerii, stacjonującym na polskiej prowincji. W wolnych chwilach słucha zakazanych anglojęzycznych rozgłośni radiowych i ukradkiem podkochuje się w pięknej France. Tymczasem Romek pomaga matce, pracując jako pomocnik maszynisty, i - podobnie jak Guido - interesuje się Franką. Chcąc zaimponować dziewczynie, kradnie walizkę z płytami i patefonem. Wydarzenie to sprawi, że drogi Romka i Guido przetną się, zmuszając chłopców do podjęcia decyzji, która na zawsze odmieni ich życie.

W obsadzie Letniego przesilenia znaleźli się znakomici polscy aktorzy: Bartłomiej Topa, Krzysztof Czeczot czy dawno niewidziana w kinie Agnieszka Krukówna. Obok nich zobaczyć można także wschodzące gwiazdy młodego pokolenia: Filipa Piotrowicza i Marię Semotiuk. Muzykę skomponował Alexander Hacke – wybitny muzyk, autor ścieżki dźwiękowej m.in. do głośnego Głową w mur Fatiha Akina.
Rogalski tworzy niemalże idylliczny świat, w poetycki sposób zarysowując emocje młodych bohaterów, próbujących żyć normalnie w świecie, który na to nie pozwalał. Letnie przesilenie cechuje wysiłek włożony w dowartościowanie małej historii, dzięki czemu film ten jest alternatywą dla tradycyjnych narracji o wydarzeniach II wojny światowej, a przez to - przyczynkiem do dyskusji o zderzeniu wartości narodowych z osobistymi pragnieniami. To wszystko sprawia, że dzieło Rogalskiego może posłużyć jako podstawa do rozmów z uczniami szkoły gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej - szczególnie na lekcjach języka polskiego i historii. Przykładowe scenariusze lekcji można znaleźć na stronie:
http://kinoswiatedukacji.pl/letnie-przesilenie/.

 

MAGICZNE ŚWIĘTA KACPRA I EMMY
reż. Arne Lindtner Næss, Norwegia 2014, 75', dla przedszkolaków

Film w polskiej wersji językowej

Kacper i Emma czekają na Gwiazdkę. Zarówno w domu, jak i w przedszkolu panuje już świąteczna atmosfera. Poznają bożonarodzeniowe tradycje, przygotowują świąteczne ozdoby, uczą się kolęd. Ale nie może być świąt bez jazdy na sankach! Skoro śnieg nie chce spaść, to może warto interweniować u samego Świętego Mikołaja?

Magiczne święta Kacpra i Emmy to trzecia część serii przygód przedszkolaków na podstawie bestsellerowych szwedzkich książek autorstwa Tor Åge Bringsværd i Anne G. Holt. Dwa pierwsze filmy, Kacper i Emma – najlepsi przyjaciele i Kacper i Emma – zimowe wakacje, cieszyły się ogromnym powodzeniem podczas pierwszego festiwalu Kino Dzieci.

Zwiastun:



O reżyserze: Arne Lindtner Næss (ur. 1944) – z wykształcenia aktor. Występował w norweskich teatrach, produkcjach telewizyjnych oraz filmach. Od lat 80. jest reżyserem filmów i seriali, w tym wielu produkcji dla dzieci. Największą popularność w Norwegii przyniosła mu seria Junior Olsen Gang, film SOS Summer of Suspence i ostatnio – seria filmów o przygodach Kacpra i Emmy. Reżyser był gościem pierwszej edycji Festiwalu Filmowego Kino Dzieci. Odebrał w Warszawie nagrody publiczności oraz jury dziennikarzy dla filmu Kacper i Emma – najlepsi przyjaciele.

 

MAMO, KOCHAM CIĘ
reż. Jānis Nords, Łotwa 2013, 82', dla klas IV-VI szkoły podstawowej

Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie 2013: Grand Prix w kategorii Generation Kplus
Łotewski Festiwal Filmowy 2014: nagroda dla najlepszego filmu, za najlepszą reżyserię (Jānis Nords) oraz dla najlepszej aktorki (Vita Varpina)
Festiwal Filmowy w Los Angeles 2013: nagroda dla najlepszego filmu fabularnego
Międzynarodowy Festiwal Filmów dla Dzieci i Młodzieży w Zlinie 2013: nagroda dla najlepszego filmu

Mamo, kocham cię
– to historia o relacji matki i syna, a przede wszystkim o tym, jak trudno odbudować więź z rodzicem, kiedy wkradnie się do niej kłamstwo.

12-letni Raimonds mieszka w Rydze z mamą, która bardzo dużo pracuje i zbyt mało czasu poświęca synowi. Ciągłą nieobecność matki chłopiec wypełnia, włócząc się po mieście ze swoim najlepszym przyjacielem Peterisem. Raimonds dostaje w szkole upomnienie za swoje zachowanie. Postanawia jednak ukryć to przed mamą, która i tak ma wiele problemów, i załatwić wszystko na własną rękę. Wpada w spiralę kłamstw, którą trudno będzie mu zatrzymać. Sytuacja zaczyna wymykać się spod kontroli.

Film opowiedziany z punktu widzenia zamkniętego w sobie chłopca daje wgląd w jego emocje, pokazuje świat z perspektywy dojrzewającego bohatera, jego problemów i obaw. Bohater uczy się brać odpowiedzialność za własne czyny oraz przekonuje się o potrzebie szczerości.

Zwiastun:



O reżyserze: Jānis Noras (ur. 1983) – łotewski reżyser i autor scenariuszy. Znany z produkcji takich jak: Amatieris, Freedom day, Au Renoir Monkeys.




ODDYCHAJ

reż. Mélanie Laurent, Francja 2014, 91’, dla szkól gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych

Najlepszy film dla młodzieży na festiwalu Ale Kino!

Nominowana do nagrody Queer Palm podczas festiwalu filmowego w Cannes w 2014 roku opowieść o niebezpiecznej przyjaźni dwóch młodych dziewczyn.

Charlie prowadzi życie typowej 17-latki – pełne spotkań z przyjaciółmi, szkolnych obowiązków i imprez, ale i trudnych relacji z rodzicami. Jest zdolna, ambitna i piękna, jednak nie wolna od wątpliwości, rozczarowań i przede wszystkim samotności. Znajduje się w tym momencie życia, kiedy osobowość zaczyna się dopiero kształtować. Pojawia się Sarah. Nowa w klasie, intrygująca i zadziorna. Ma osobowość i przykuwa powszechną uwagę. Sarah zbliża się do zagubionej i mało pewnej siebie Charlie, która odnajduje w tej znajomości inspirujące doświadczenia, jednak za cenę wyparcia się własnej osobowości.

Oddychaj w niezwykle subtelny sposób portretuje konflikty emocjonalne w trudnym wieku dojrzewania. W interesujący sposób podchodzi do formuły coming-of-age story, filmów o dojrzewaniu, portretując skomplikowany splot emocjonalny: przyjaźń i fascynację, które trudno odgraniczyć od miłości; starcie osobowości, w którym słabsza jednostka zostaje podporządkowana; manipulacje i toksyczną zależność, które w przypadku autorytarnej Sary stają się sposobem na kreowanie własnej osoby. Porównywany do Niebiańskich istot Petera Jacksona czy I nie wódź nas na pokuszenie Joëla Sérii, Oddychaj jest poruszającym studium walki, której stawką staje się tożsamość.

Film jest adaptacją francuskiego bestselleru Anne-Sophie Brasme, która napisała Oddychaj w wieku 16 lat. Reżyserkę, Mélanie Laurent, zainteresował autentyzm i świeżość spojrzenia na życie dojrzewających dziewcząt zaprezentowany w jednym z najlepszych przykładów young-adult fiction. Gwiazda filmów Bękarty wojny, Iluzja i Debiutanci w swojej drugiej pracy reżyserskiej stworzyła niezwykle wysmakowany plastycznie obraz przyjaźni zamieniającej się w obsesję, ukazując zagrożenia, jakie spotkać można na etapie kształtowania się osobowości.

Oddychaj prezentuje nam dwie obiecujące aktorki: Lou de Laâge potrafiącą zmienić się z czułej przyjaciółki w bezlitosną sadystkę oraz Joséphine Japy, która bez przesadnej histerii gra rolę dziewczyny na granicy szaleństwa. (Mathilde Blottière, Télérama)


SPRAWIEDLIWY

reż. Michał Szczerbic, Polska 2015, 95’, dla szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych

Debiut reżyserski scenarzysty Róży i producenta Jasminum

Sprawiedliwy to oparta na faktach, poruszająca opowieść o polskich rodzinach gotowych zaryzykować wszystkim, by nieść pomoc żydowskiej dziewczynce w czasach, gdy najprostszy odruch serca wymaga największego bohaterstwa.

Hanna przyjeżdża do Polski, by odbyć podróż śladami swej przeszłości. Wyjechała stąd jako dziewczynka ocalona z wojennej zawieruchy - pamięta ludzi, którzy jej pomogli, i miejsca, w których przeżyła dramatyczne dzieciństwo. Ta podróż będzie dla niej powrotem do najtrudniejszych, ale i najważniejszych dni jej życia; do prawdy o ludziach, którzy zaryzykowali wszystkim, by ją ocalić.

Film Michała Szczerbica to autobiograficzny powrót do historii rodzinnej, która służy reżyserowi do ukazania skomplikowanych relacji polsko-żydowskich w czasach zmuszających do trudnych wyborów moralnych. Z chaosu wojny wyłania się szeroki wachlarz postaw, z których udaje się wydobyć jednak możliwość pozostania szlachetnym - pomimo chaosu wojny i powszechnego zezwierzęcenia.

Emocjonalną siłę filmu wspierają kreacje aktorskie: Katarzyny Dąbrowskiej (odkrycie aktorskie na festiwalu “Młodzi i Film” w Koszalinie), Urszuli Grabowskiej, Jacka Braciaka, Aleksandry Hamkało oraz wielkich osobowości polskiej kinematografii: Beaty Tyszkiewicz, Mai Komorowskiej i Olgierda Łukasiewicza. Za zdjęcia odpowiedzialny jest Jacek Petrycki - operator znany z filmów Czarny Czwartek. Janek Wiśniewski padł, Julia wraca do domu, Boisko bezdomnych, ale nade wszystko - wczesnych filmów Krzysztofa Kieślowskiego.

Film z pewnością zasługuje na zainteresowanie widzów. Ten kawałek świetnego kina z życiową mądrością prawdziwie pokazuje realia wojennej Polski. Widzowie mają szansę zetknąć się z wysokiej klasy przedstawieniem wahań i trudnych wyborów Polaków w kontekście największego pogromu ludności w dziejach. Z pewnością Michał Szczerbic stworzył obraz potrzebny nie tylko w polskiej kinematografii, lecz także debacie publicznej. (Agnieszka Woch, histmag.org)

Zagadnienia poruszone w filmie dotykają trudnych tematów - wyborów, moralności, prawa i odpowiedzialności. Dają również okazję do przemyśleń oraz dyskusji z uczniami: komu przysługuje miano człowieka sprawiedliwego? Film Sprawiedliwy wpisuje się doskonale w działania edukacyjne i podstawę programową gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych. Przygotowane dla nauczycieli scenariusze lekcji mogą stać się inspiracją do dyskusji dotyczącej postaw i wartości w życiu oraz okazją do refleksji nad słowami z wiersza Wisławy Szymborskiej: „tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono”... Scenariusze można wykorzystać na lekcjach języka polskiego, godziny wychowawczej i wiedzy o kulturze.


Zwiastun:

 

SYN SZAWŁA
reż. László Nemes, Węgry 2015, 107’ , dla szkół ponadgimnazjalnych

Film pokazywany z polskimi i angielskimi napisami.

Rok 1944, Auschwitz-Birkenau. 48 godzin z życia Szawła Ausländera, członka Sonderkommando - oddziału żydowskich więźniów zmuszonych asystować hitlerowcom w wielkiej machinie Zagłady - na krótko przed wybuchem buntu. W rzeczywistości, której nie sposób pojąć, w sytuacji bez szans na przetrwanie, Szaweł próbuje ocalić w sobie to, co zostało z człowieka, którym kiedyś był.

Debiut 38-letniego László Nemesa przełamuje klisze narracyjne typowe dla fabuł o Holokauście. Reżyser rezygnuje z epickiej opowieści, która tworzy iluzję, że jesteśmy w stanie pojąć skalę tej zbrodni, a zamiast tego przyjmuje punkt widzenia głównego bohatera. Jak powiedział reżyser: Nie chcieliśmy opowiedzieć historii Holokaustu, tylko prostą historię jednego człowieka, znajdującego się w straszliwej sytuacji. W ten sposób Syn Szawła odnawia pytania na temat sposobów mówienia o Holokauście i jego reprezentacji. Obierając maksymalny realizm i skrajnie jednostkową perspektywę, film Nemesa umieszcza widza w roli świadka, częściowo umożliwiając doświadczenie obozowego piekła.

Syn Szawła powstał z głębokiej potrzeby autentyczności, a drobiazgowa dokumentacja i produkcja zajęły twórcom pięć lat. Być może dlatego Claude Lanzmann, twórca legendarnego dokumentu Shoah, przeciwnik filmowych inscenizacji Zagłady, podszedł po seansie do Nemesa i podziękował mu za film.

I staje się coś, czego nigdy nie doświadczyłem w filmach o obozach zagłady: wyłączam przeżywanie, pochylam głowę. Muszę stać się kompletnie bierny, nieludzki. I przez moment wiem, jak to jest. Jaki byłbym, gdybym tam się znalazł. Tadeusz Sobolewski, Gazeta Wyborcza

Nemes podąża za bohaterem - do tego stopnia, że choreograficznie zaplanowane epickie sceny zbiorowe, pojazdy, kostiumy, komory gazowe, poparzenia i inne haniebne czyny znajdują się na brzegach kadru. Dzięki temu unika stworzenia tzw. holokaustowej pornografii, jednego z tych filmów, które szukają pociechy w ikonografii poświęcenia oraz w podkreślającej brzydotę turystyce obozowej. Nick James, bfi.org.uk

Syn Szawła zdobył dziesiątki nagród na międzynarodowych festiwalach od czasu jego premiery w Cannes, gdzie uhonorowano go Grand Prix oraz nagrodą FIPRESCI. Za najlepszy film obcojęzyczny otrzymał m.in. Złotego Globa, na Camerimage wyróżniono Brązową Żabą pracę operatorską Mátyása Erdélyego, a niedawno został nominowany do Oscara.

Zwiastun filmu:

 

WOJNA NA DESKI
reż. Margien Rogaar, Holandia 2014, 97', dla klas IV-VI szkoły podstawowej

Międzynarodowy Festiwal Filmów dla Dzieci i Młodzieży w Lucas 2014: nagroda dla najlepszego filmu

Historia o tym, jak łatwo czasem zatracić się w rywalizacji i zaryzykować dla niej przyjaźń.

Zbliża się coroczny letni konkurs na wybudowanie najwyższej drewnianej konstrukcji. Ziggy i Bas, nierozłączni przyjaciele, są pewni zwycięstwa. Jednak tuż przed wakacjami coś zaczyna się psuć. W przyjaźń chłopców wdziera się rywalizacja. Po wakacjach każdy z nich pójdzie do innej szkoły. Jeden z nich jest przecież prymusem, drugi radzi sobie gorzej z nauką i oczekiwaniami dorosłych. Początkowe nieporozumienia przeradzają się w tytułową wojnę na deski, czyli walkę o wybudowanie najwyższej wieży, kiedyś symbolu ich przyjaźni. Ale wciąż jest szansa na to, by Ziggy i Bas zrozumieli, że wygrana to nie wszystko i że dużo ważniejsza jest przyjaźń.

Zwiastun:



O reżyserce: Margien Rogaar (ur. 1977) – holenderska reżyserka i autorka scenariuszy. Ukończyła Holenderską Szkołę Filmową. Jest twórczynią filmów takich jak Mejsle jognen ijsle, Maybe Sweden, Bon Voyage czy About Fish and Revolution, które brało udział w konkursie Warszawskiego Festiwalu Filmowego w 2009 roku.

 

ŻYCIE WEDŁUG NINO
reż. Simone van Dusseldorp, Holandia 2014, 80', dla klas IV-VI szkoły podstawowej

Festiwal Cinekid 2014: nagroda dla najlepszego filmu dla dzieci

Film na podstawie scenariusza twórczyni polskiego pochodzenia – Urszuli Antoniak (Nic osobistego, Code Blue).

Wzruszająca historia radzenia sobie ze śmiercią bliskiej osoby. Opowieść o próbie odbudowania więzi rodzinnych, zaufania i poczucia bliskości.

Życie ośmioletniego Nino wywraca się do góry nogami, kiedy w nagłym wypadku ginie jego mama. Nino, jego starszy brat i tata próbują odnaleźć się w pustce, którą po sobie zostawiła. Każdy z nich zamyka się we własnym świecie i trudno im się porozumieć. Wtedy Nino odkrywa dar rozmawiania ze zwierzętami. Jego powiernikiem Nino staje się królik Bobby. To z nim może szczerze rozmawiać o wszystkim. Czy uda mu to z rodziną? Czy kiedyś jeszcze on, brat i tata będą umieli spędzać wspólnie czas, być dla siebie oparciem i tworzyć szczęśliwy dom?

Zwiastun:



O reżyserce: Simone van Dusseldorp (ur. 1967) – holenderska reżyserka filmowa I telewizyjna. Autorka produkcji takich jak Het, Boris, Exit czy Diep, który został nagrodzony na festiwalu w Genewie.

Bookmark and Share