MFF w Cannes 2001: najlepszy reżyser
Oscary 2002 nominacja: najlepszy reżyser
Cezary 2002: najlepszy film zagraniczny
Mulholland Drive. Tak nazywa się słynna droga, która przechodzi przez góry Santa Monica i łączy Hollywood z morzem. Rozciąga się z niej przepiękny widok na tę dzielnicę Los Angeles. Dlatego też Mulholland Drive była już niezliczoną ilość razy wykorzystywana w kinie. David Lynch uczynił to miejsce swoim, dorzucając do istniejącej już mitologii, własną wizję.
Mulholland Drive przypomina swym nastrojem Blue Velvet i Miasteczko Twin Peaks. Film opowiada historię dwu kobiet wplątanych w intrygę kryminalną. W Mulholland Drive Lynch powraca do swych ulubionych tematów. Mamy tu do czynienia z typowym dla tego reżysera światem, w którym nic nie jest takie, jak się na początku wydaje i nikt nie jest tym, za kogo się podaje. W swej pełnej napięcia opowieści, Lynch maluje wizję Los Angeles - miasta, w którym niewinność miesza się z korupcją, miłość z samotnością, a piękno z moralnym zepsuciem.
Jednak jest coś, co odróżnia ten film od poprzednich dokonań Lyncha. Oprócz mrocznej tajemnicy, niesamowitej atmosfery, sugestywnych obrazów i przejmującej muzyki, jest tu także i misternie skonstruowana zagadka kryminalna. Z tajemnicy wyłania się historia, która daje się wyjaśnić. Należy tylko wpaść na właściwy trop i znaleźć odpowiedni klucz do zagadki.
Występują Naomi Watts i Laura Elena Harring.
Mulholland Drive to niesamowite filmowe przeżycie. Będziecie się śmiać, wstrzymywać oddech i drżeć ze strachu. Będziecie bez przerwy zaskakiwani. Zakochacie się w tym filmie. Glenn Kenny, Premiere
Mulholland Drive to film prawdziwego mistrza. Podobnie jak Fellini w Osiem i pół, Lynch kreśli samoświadomą wizję własnych snów i obsesji. Ten film to pasjonująca podróż przez wesołe miasteczko Lynchowskiej wyobraźni. Stephen Holden, New York Times Ten film was zniewoli. Kirk Honeycutt, Hollywood Reporter
Wcześniej w ramach przeglądu Letnie Tanie Kinobranie, tydzień 3 .